Teatralne „Szaleństwo we dwoje”

Kultura / Teatralne „Szaleństwo we dwoje”

Wybierając się na tę sztukę miałam mieszane uczucia. Pojęcie teatru absurdu brzmiało dla mnie nie tyle egzotycznie, co intrygująco: pozornie bezsensowna fabuła, nielogiczna i niekonsekwentna kolejność zdarzeń, nastrój jak ze snu, co sugerują wszelkie definicje tego gatunku.

Ponieważ na teatrze się nie znam, a jestem otwarta na nowe doświadczenia, spektakl obejrzałam
z ciekawością. Tym większą, że młoda lokalna grupa teatralna „Pod wiszącym kotem” postanowiła zmierzyć się
z tekstem awangardowego dramaturga pochodzenia rumuńskiego, uznawanego za współtwórcę teatru absurdu.

Galeria zdjęć

O sztuce „Szaleństwo we dwoje” Eugene Ionesco wiedziałam tyle, że do łatwych nie należy. Pierwszym wrażeniem było faktycznie lekkie zagubienie, o co chodzi, co oni chcą pokazać, ale po chwili kiedy akcja zaczęła snuć się wokół coraz jaśniejszego wątku,
z coraz większym podziwem patrzyłam na młodzież zmagającą się z niełatwym tekstem.

Grupa bardzo młodych aktorów, licealistów, w sposób naturalny, niezmanierowany teatralnymi zasadami, pokazała własną interpretację tekstu. Nieskrępowanie dużą publicznością, trochę ciasnymi warunkami wnętrza klubu wymuszonymi przez pogodę, spontaniczność i naturalność, granicząca ze swego rodzaju młodzieńczą świeżością, pozwoliły obejrzeć krótki, bo zaledwie 20 minutowy spektakl
z przyjemnością, pozostawiając po sobie niedosyt
i ciekawość, co do dalszego rozwoju teatralnego grupy.

Inne artykuły autora: 18 Dni Częstochowy, Dni Rakowa trwają, Dni Rakowa zapraszają, Świat malowany muzyką fortepianową..., Duet akordeonowy, Indiańska wioska, teleskop, uliczne grajki, Babska analiza męskiej owocowości, Częstochowskie Forum Kobiet, Marsz różowej wstążki w Dniu Matki, Bilans weekendu

Przeczytaj 4 opinie

Dodaj swoją opinię »

pasażer na gapę

2010-07-20
12:01:48

moze warto by, piszac o grupie, zainteresowasc sie jej dziesiecioletnia blisko historią....
pasażer na gapę

2010-07-20
13:43:09

Giganci częstochowskiej sceny teatralnej

Zimowy poranek, wychowawczyni i opiekunka klas 1-3 miała sen, zobaczyła w nim przyszłość, przyszłość wschodzącej grupy teatralnej. Uznała, że niski poziom teatru w Częstochowie pozwoli jej wejść na rynek z dobrze przygotowanymi aktorami.

Ale gdzie ich szukać ? - Eureka ! oni są, oni wszyscy chodzą na moje zajęcia, tylko muszą dorosnąć.
I tak następnego poranka na wzór programu Selekcja prowadzonego przez fanatycznego oficera Wojska Polskiego przeprowadziła nabór do swojej grupy teatralnej.

Porozmawiała z rodzicami obiecała sławę, pieniądze, potem nakarmiła dzieci, znaczy przyszłych aktorów i tak się zaczęło.
Pierwsze spotkania, nauka czytania i pisania, pierwsze wierszyki... i pierwsze wystąpienie.

Decyzja - "Czerwony Kapturek"

Spektakl odniósł niesamowity sukces, publika wzywała do bisów, mamy płakały, a koleżanki z klasy mdlały.
Potem było coraz lepiej, pisali nawet o tej grupie w szkolnej gazetce.
Początek liceum i pierwsze kryzysy - owszem, artyści tak mają.
Trądzik skórny, huśtawka hormonalna no i przyszłość, czy raczej obawa o nią.

Jednak pani opiekunka o nich nie zapomniała, zebrała swoich aktorów do kupy i wystawiła sztukę "Szaleństwo ... itd. :)
pasażer na gapę

2010-07-20
15:00:53

jeszcze, jeszcze o histori

jakie to dziwne, jakie niesamowite i co za niezwykły zbieg okoliczności!
A może jakaś - mam nadzieję - krwawa, lub co najmniej wstrząsająca historia o pochodzeniu nazwy?
pasażer na gapę

2010-07-21
20:10:38

do Pssażera na gapę

jeśli już to Pani Nauczycielka , Ty też bywasz nauczycielem ,zejdxz piedestału i poucz też w lasach 1-3! Polecam dla odmłodzenia spojrzenia i dostrzeżenia diamentu w dzieciach .