Muzyka jasnogórska i wirujący derwisze, Festiwalu Gaude Mater dzień szósty

Jasnogórska Bazylika stała się w środę, 5 maja 2010 roku salą koncertową, w której usłyszeć można było muzykę najwybitniejszych jasnogórskich kompozytorów. Słuchacze mogli się wsłuchać we wspaniały śpiew tutti ozdobiony mnóstwem kunsztownych detali, któremu akompaniowała Polska Orkiestra XVIII Wieku.

Wyjątkową ideą przyświecającą występującym muzykom jest granie na instrumentach będących wzorowanymi na osiemnastowiecznych oryginałach. Dzięki temu barwa i wybrzmienie całości kompozycji stało się bardzo zbliżone do oryginału sprzed setek lat. Jest to niewątpliwy walor estetyczny, godny wysiłku włożonego w przygotowanie techniczne i artystyczne repertuaru.

Mimo bogactwa muzycznego, warunki akustyczne bazyliki okazały się bardzo trudne. Dźwięk rozchodził się niesymetrycznie, mocno i selektywnie tłumiony w nawach bocznych. Niskie rejestry głosów solistów były mocno absorbowane, co często prowadziło do zagłuszania ich przez orkiestrę. Za to wysokie głosy żeńskie doskonale wybrzmiewały i rozwijały się ponad akompaniament. Bazylika okazała się za to doskonałym akustycznie miejscem dla instrumentów dętych, blaszanych. Dźwięk trąbek oraz rogów inwencyjnych wibrował, nakładał się i rozchodził w pionowym, bardzo wysokim pomieszczeniu.

Ostatnią „egzotyczną” kulturą która pokazała się na tegorocznym Festiwalu w Częstochowie był zespól Al.-Kindi z Syrii oraz wirujący derwisze z Aleppo. Niezwykłe widowisko, okraszone muzyką o brzmieniu typowym dla krajów arabskich, modlitewnym śpiewem solisty i wirowaniem derwiszy, potęgował specyficzny klimat Sali teatralnej gdzie było pokazywane.

Al.-Kindi należy obecnie do światowej czołówki zespołów wykonujących klasyczna muzykę arabską. Założycielem zespołu jest Julien Jalap Eddine Weiss, francuz o korzeniach szwajcarskich i alzackich, który w roku 1986 zmienił wiarę na Islam. Julien jest światowej sławy wirtuozem cytry, a o jego muzycznych umiejętnościach można było się przekonać pod czas koncertu. Zespołowi towarzyszyli trzej wirujący derwisze, którzy podczas śpiewu wokalisty poprzez szybkie wirowanie wokół własnej osi wpadali w modlitewny trans. Trans wirowania trwający kilka minut, w tym czasie zmieniała się ich gestykulacja i prędkość obracania się. Ciekawostką jest fakt że po zatrzymaniu nie dało się dostrzec objawów ze strony błędnika, które z pewnością pojawiły by się u każdego śmiałka który spróbowałby tej „sztuki”. Jedyna emocją na ich twarzach było duże zmęczenie.

Inne artykuły autora:  Bilans weekendu, Częstochowskiej Wiosny Studentów dzień drugi., Największe Gwiazdy swoich kultur Joseph Malowany i Zespół Sirin, Festiwalu Gaude Mater dzień piąty, Prawykonania, egzotyka i projekt wielokulturowy, czyli Festiwal Gaude Mater dzień czwarty, Pod znakiem śpiewów chóralnych, czyli Festiwal Gaude Mater dzień trzeci, Od Mesjasza po żydowską kuchnię, czyli Festiwal Gaude Mater dzień drugi, Bobby McFerrin i Morphing Vienna Chamber Orchestra